عید و شاعر

شاعر دشت لاله 

هم قدم ترانه 

همنفس سپیده 

زمزمه می کند باد 

سبزترین غزل را 

عید همیشه زیباست

مژده دار عزت

در تمام دشت ها 

یک نفر نوشته از بهار و شوق 

در کمال 

هم نشانی امید 

می رسد سپیده دم 

آن که دست های سربلند او 

مژده دار عزت است

ساده و بی ریا

روی گلدسته های مسجد ما 

برف سرد و سفید باریده

 در میان درخت ها هم برف

 مثل یک کفتریست خوابیده 

منتشر شد درون شهر انگار

 از زمستان دوباره بویی سرد

 کوچه پر شد دوباره از شعر 

ساده و بی ریایی از یک مرد 

در خیابان یخ زده دیشب

 بر زمین باد پوزه می مالید

 گرگ تنهایی آن طرف از درد 

داشت با آه و زوزه می نالید

۲۷ دی ۷۸